مولی الموالاه
لغت نامه دهخدا
( مولی الموالاة ) مولی الموالاة. [ م َ لَل ْ م ُ ] ( ع اِ مرکب ) شخص معروف النسب که با شخصی مجهول النسب برادر و دوست شود و گوید اگر او جنایتی کرد خسارت او رابدهد و اگر مُرد میراث او آن ِ او باشد. این تعهد و قول را موالاة و آن شخص صاحب خانواده را مولی الموالاة نامند. ( از تعریفات جرجانی ). و رجوع به موالاة شود.
فرهنگ فارسی
شخص معروف النسب که با شخصی مجهول النسب برادر و دوست شود.
جمله سازی با مولی الموالاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از ن بداند که مولی علی است ز هر کس بمولائی اولی علی است
💡 آشفته چه غم باشدش از هول قیامت آنرا که علی رهبر و مولی و امام است
💡 بدامن دل من در زدند دست طلب دو فرض خدمت سلطان و خدمت مولی
💡 از فیلمهای معروف او میتوان به بازی در فیلم گشت زنی، فولاد سرد و مولی اشاره کرد.
💡 سائل کوی تواند منعم و مسکین طالب روی تواند سید و مولی
💡 یکی دان اصل ذات اینجا بمعنی که در این سر بدانی ذات مولی
💡 عبارت مولی الموالاه در متون دینی و حقوقی قدیمی، به مفاهیمی از ولایت و پیوند میان مؤمنان و خداوند اشاره دارد که بسیار عمیق است.
💡 در تحلیلهای عرفانی، مفهوم مولی الموالاه به عنوان رابطهای فراتر از کلمات، برای توصیف تعلق خاطر انسان به خالق هستی به کار میرود.
💡 برخی از عالمان دینی در شرح احادیث، به بررسی دقیق معنای مولی الموالاه و تأثیر آن بر روابط اجتماعی و معنوی مسلمانان پرداختهاند.