معشوقه پرستی

لغت نامه دهخدا

معشوقه پرستی. [ م َ ق َ / ق ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) حالت و صفت معشوقه پرست. و رجوع به معشوقه پرست شود.

فرهنگ فارسی

حالت و صفت معشوقه پرست

جمله سازی با معشوقه پرستی

💡 مندیش به عالم و به کام خود زی معشوقه و عشق را هنر بدنامی‌ست

💡 وو زتیان در سال ۶۳۸ به عنوان معشوقه تای‌زونگ (دودمان تانگ)

💡 ما با می و معشوقه از آنیم مدام باشد که به حشرمان چنان انگیزند

💡 گر ما می و معشوقه گُزیدیم چه باک؟ آخِر نه به عاقبت همین خواهد‌بود؟

💡 معشوقه نه سر،‌نه سروری میخواهد حیرانی و زیر و زَبَری میخواهد

💡 هر که را نبود هوای درگه جانان بسر هرگز از معشوقه جانی نگردد با خبر

ارور یعنی چه؟
ارور یعنی چه؟
مطیع یعنی چه؟
مطیع یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز