مرکز تعلیمات اسلامی امام مهدی

[ویکی شیعه] مرکز تعلیمات اسلامی امام مهدی (بالتیمور). مرکز تعلیمات اسلامی امام مهدی (علیه السلام) (Imam Mahdi (as) Islamic Education Center) که به اختصار IMIEC خوانده می شود یکی از مراکز و مساجد شیعی در شهر بالتیمور از ایالت پورتلند ایالات متحده آمریکا است. این مرکز در سال ۲۰۰۳م با کمک های مردمی شیعیان تاسیس شد.
برنامه های هفتگی این مرکز فقط در روزهای پنجشنبه و جمعه برگزار می شود که مشتمل بر این برنامه هاست:
علاوه بر برنامه های هفتگی، کلاس های قرآن، تفسیر، احکام و... برای خواهران و برادران، کودکان و جوانان و بزرگسالان به صورت هفتگی یا ماهیانه توسط مرکز برگزار می شود. همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، محرم و صفر و سایر مناسبت های اسلامی و شیعی از طرف مرکز برنامه های ویژه ای ارائه می گردد.

💡 تا سال ۱۳۴۴ ش طبق قانون، تعلیمات ابتدائی اجباری شش سال تعیین شده بود. از سال تحصیلی ۱۳۴۵–۱۳۴۶ طبق طرح اصلاح نظام آموزش و پرورش ایران (نظام جدید)، تعلیمات عمومی کشور در دو مرحلهٔ ابتدائی و راهنمائی تحصیلی مطرح شد و دورهٔ ابتدائی به‌عنوان اولین مرحلهٔ تعلیمات عمومی شامل پنج سال اعلام گردید.

💡 به دنبال تلاش‌های فراوان و حمایت‌های فاطمی که مدیر کل فرهنگ استان فارس بود، طرح تعلیمات عشایر در تاریخ ۱۰/۱۰/۱۳۳۴ به تصویب رسید و در تاریخ ۱۰/۱۱/۱۳۳۴ ثبت شد و سرانجام در تاریخ ۳۱/۲/۱۳۳۶ از سوی رئیس اداره تعلیمات اساسی و عشایر به اداره فرهنگ شیراز ابلاغ شد.

💡 سپس بعد از دوسال فعالیت در بخش تعلیمات نیمه عالی آنرا به مؤسسه تحصیلات عالی ارتقاء داد که پوهنځی‌های حقوق، علوم سیاسی، اداره تجارت و کمپیوتر ساینس در آن ایجاد گردید.

💡 استاد که علت گناه شاگردش را تعلیمات و آموزش ناقص خود میداند در صدد خودکشی برمیاید و درون قایق رفته و آنرا سوراخ کرده و خود را آتش میزند و قایق هم در برکه غرق میشود

💡 توماس تعلیمات ابتدائی خود را در مدرسه لاتین بوستون به اتمام رساند و بعداً وارد دانشگاه هاروارد شد و در سال ۱۷۴۴ از آنجا فارغ شد. او حقوق خواند و وارد کانون وکلا شد و پس از آن وارد کسب و کار بازرگانی خانوادگی شد. در ۱ اکتبر ۱۷۴۷ با دبورا فلیچر (حدود سال‌های ۱۷۲۹–۱۷۲۷) ازدواج کرد و از وی ۵ فرزند داشت.

💡 روسیه تزاری خیلی زود شروع به اجرای سیاست روسی کردن اجباری ساکنان ماورای قفقاز کرد. در ۱۸۳۶ میلادی به موجب فرمانی از طرف دولت مرکزی روسیه بسیاری از مدارس ارمنی را بستند و در موسسات آموزشی باقی‌مانده هم تعلیمات به زبان ارمنی را بسیار محدود کردند. پس از آن دولت روس تزاری به شیوه‌ای بسیار جدی در امور کلیسای ارمنی به دخالت پرداخت.