مرکب وصفی

[ویکی فقه] به مرکب ناقص تقییدی به صورت صفت و موصوف، مرکب وصفی می گویند.
مرکب وصفی، از اقسام مرکب ناقص تقییدی است که یک جزء آن وصف جزء دیگر است، مانند: «خانه بزرگ» و «پسر دانا» که ترکیب در هر دو، به صورت صفت و موصوف می آید.
نکته اول
مرکب ناقص تقییدی آن است که یک جزء آن، جزء دیگرش را قید بزند؛ به بیان دیگر، میان آنها نسبت تقییدی وجود داشته باشد، که بر دو قسم وصفی و اضافی است.
نکته دوم
فرق صفت و موصوف با مضاف و مضاف الیه آن است که صفت را می توان به موصوف نسبت داد و مثلا گفت: «خانه بزرگ است»، اما مضاف الیه را نمی توان به مضاف اسناد داد و گفت: «خانه زید است».

💡 سر ما را چه ره آنکه بفتراک ببندی همچو گوی این شرفش بس که رسد برسم مرکب

💡 جبریل امین رکاب دار تو بود بر مرکب عشق اگر سوار آئی تو

💡 مرکب اقبال گوید تند بودم تا کنون از پی ران وی آوردند زیر زین مرا

💡 بسی راندند مرکب نیکخواهان که تا رفتند در شهر صفاهان

💡 با عشق روان شد از عدم مرکب ما روشن ز چراغ وصل دایم شب ما

💡 بر رخ از دود دل ماست مرکب خط بار گر نداند دگری جهل مرکب باشد