مجمل حکمی

[ویکی فقه] مجمل حکمی به لفظ دارای اجمال به حسب مراد جدّی گویند.
مجمل حکمی، مقابل مجمل حقیقی بوده و عبارت است از لفظی که در مراد استعمالی مدلول دلالت تصدیقی اولی ظهور دارد، ولی در مراد جدی مدلول دلالت تصدیقی ثانی ابهام و اجمال دارد، مثل لفظ «عالم» که به وسیله مخصص منفصل مجملی که بین متباینین مردد است تخصیص بخورد، مانند: «اکرم کل عالم» که به وسیله «لا تکرم زیدا العالم» تخصیص خورده است، و زید در بیرون میان زید بن بکر و زید بن خالد، مردد است و همین امر سبب اجمال مخصص و سرایت اجمال آن به عام می شود، ولی این اجمال حکمی است، نه حقیقی، زیرا ظهور عام در عموم منعقد شده است و از این رو مجمل نمی باشد، اما مراد جدی متکلم معلوم نیست و به همین دلیل، با آن همانند مجمل رفتار می شود.

💡 بنابراين على به حساب ابجد كبير مجمل (110) و به حساب ابجد كبيرمفصل 213 مى شود.

💡 تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل. اما نه اجازه دهيد، با هم اين حديثمجمل را مفصل نمائيم...!

💡 محسن و مجمل بود در خور بمدح و آفرین آفرین بر تو که تو هم محسن و هم مجملی

💡 برای مطالعه گزارش مجمل تاریخ ارسباران از دید یک ناظر خارجی مقاله‌های زیر توصیه می‌شوند:

💡 پناه دوده سلجوق رکن دینی و دین که در جهان بسیط است عالمی مجمل

💡 فصل اول در بيان فضايل و كمالات و معجزات و مجملات حالات آن حضرت