مایه ستانی

مایه ستانی. [ ی َ / ی ِ س ِ ] ( حامص مرکب ) محاصره. ( ناظم الاطباء ).

محاصره

💡 چو دلبری کنی آغاز من نخست دهم دل ولی تو سنگ دل اول دل رقیب ستانی

💡 تو ستم پیشه برآنی که ستانی همه عمر من در اندیشه که فریادرسی می‌آید

💡 آن گهر چون ستانم از تو به راز؟ کز منش عاقبت ستانی باز؟

💡 پیوسته من از ناله بدل لاله ستانم همواره تو از باده برخ لاله ستانی

💡 بر دادهٔ تو نام کرم کی بود سزا تا داده را بهشت ستانی سزای خویش

💡 داری چه هراس جان ستانی از مرگ؟ می جوی حیات جاودانی از مرگ