مال بگیری

مال بگیری. [ب ِ ] ( حامص مرکب ) سخره گیری ستور. سخره ستور. عمل سخره گرفتن چهارپایان. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

سخره گیری ستور

💡 زود باشدکه سراغ من تهمت‌زده را از همه شهر بگیری و ندانندکجاست

💡 تو که ای امیر داری ز سراغ من فراغی چه شود اگر بگیری ز غلام خود سراغی

💡 بگوید ز گوهر همه هرچ هست چو دستم بگیری به پیمان به دست

💡 چو در بزم جامی بگیری به دستت زدست سخی زر و گوهر فشانی

💡 چون بگیری سخت آن توفیق هوست در تو هر قوت که آید جذب اوست