مادۀ استنشاقی

{inhalant} [اعتیاد] ماده ای شیمیایی که بخار و کف متصاعد می کند و روش مصرف آن از راه بینی یا تنفس است متـ. استنشاقی

💡 فراموشی ناشی از داروها با اثر بر روی نواحی مختلفی از مغز ایجاد می‌شود. انواع داروی بیهوشی در دوزهای مختلف اثرات متفاوتی بر روی حافظه دارند. داروهای بیهوشی استنشاقی با اثر بر سیستم عصبی در دوز کمتر از دوز بیهوشی فراموشی ایجاد می‌کنند. البته داروهایی مانند میدازولام به طریقی دیگر و از راه مسدود کردن گیرنده‌ها در مغز، اثرات فراموشی‌آور خود را اعمال می‌کنند.

💡 در سال ۱۹۶۸ رابرت وکسلر در آزمایشگاه ابوت نوعی ضد درد استنشاقی را گسترش داد، وسیله استنشاقی که اجازه می‌داد هر فرد بتواند از داروی متوکسی فلوران به صورت استنشاقی به عنوان بی‌دردکننده برای خود استفاده کند. این دستگاه از یک سیلند پلی‌اتیلن به طول ۵ اینچ و قطر ۱ اینچ و یک قطعه دهانی به اندازه ۱ اینچ تشکیل شده بود.

💡 از این دارو عمدتاً برای آرام‌بخشی کوتاه مدت بیمارانی به کار می‌رود که در بخش مراقبت‌های ویژه بوده و لوله تراشه دارند. هنگامی که این دارو به همراه سایر داروهای بیهوشی عمومی استفاده می‌شود نیاز به هوشبرهای استنشاقی و وریدی کاسته می‌شود. این دارو دارای اثرات خواب‌آوری و ضددردی است.

💡 داروهایی که به عنوان بیهوش‌کننده عمومی استفاده می‌شوند به سه شکل گاز، تبخیر و تزریقی موجود می‌باشند. قابل بیان است که می‌توان فقط با استفاده از یک فرم دارویی بیهوشی ایجاد کرد اما معمولاً دو شکل دارو در کنار هم و در ترکیب با هم برای بیهوشی استفاده می‌شود، به عنوان مثال زمانی که از داروهای تزریقی جهت القای بیهوشی استفاده می‌شود از داروهای استنشاقی جهت نگهداری بیهوشی استفاده می‌شود.

💡 ولی بر انقباض‌های رحم و سطح هوشیاری و ارتباط کلامی مادر تأثیر منفی نداشته باشد؛ به‌گونه‌ای که او بتواند به‌راحتی و با کمترین درد و رنج نوزاد خود را به دنیا آورد. زایمان طبیعی بدون درد شامل تجویز وریدی، رژیونال (بی‌حسی موضعی) و استنشاقی گاز انتونوکس است.