لالۀ گوش

💡 بجرم آنکه بعهد تو جام می برداشت سزد که خون دل لالۀ چمن بخورم

💡 ز لالۀ رخ خوبان و سرو قدّ بتان سرا و مجلس تو همچو بوستان و چمن

💡 وز لالۀ گلشن جان گیتی شده باغ ارم یا صبح ازل طالع از ناصیۀ خاتم

💡 زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند گه بر گل و گاه بر شکر می غلتد

💡 اطراف چمن لالۀ دلکش بگرفت وز جنبش باد آتش خوش بگرفت

💡 ای لالۀ دل ما ای شمع محفل ما بر نی مقابل ما سر بر فلک کشیده

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعر بارها از تشبیه زیبایی چشم یا گوش زن به لالۀ گوش در باغ‌های پرگل و نشاط‌آفرین استفاده کرده است.

💡 آن جواهر درخشان که مانند یک لالۀ گوش بر گوش عروس می‌درخشید، توجه تمام مهمانان حاضر در مراسم جشن ازدواج را به خود جلب کرد.

💡 زیبایی آن نگین کوچک که شبیه به یک لالۀ گوش طراحی شده بود، باعث شد که هنرمند در نمایشگاه بین‌المللی بسیار مورد تحسین قرار گیرد.