قوه نامیه

[ویکی فقه] قوه نامیه قوه ای است که جسم مشابه یعنی غذا را به جسمی که در آن قرار دارد با رعایت تناسب در سه جهت طول و عرض و عمق می افزاید تا آن عضو به کمال نشو و نمای خود برسد.
قوه نامیه (منمیه، بالشده، مربیه): «وهی قوة تزید فی الجسم الذی هی فیه بالجسم المتشبه به زیادة متناسبة فی اقطاره طولا وعرضا وعمقا لتبلغ به کمال النشوء.» قوه نامیه قوه ای است که جسم مشابه یعنی غذا را به جسمی که در آن قرار دارد با رعایت تناسب در سه جهت طول و عرض و عمق می افزاید تا آن عضو به کمال نشو و نمای خود برسد.

💡 آن جماعت که سخن از پی ایشان گفتند راست چون نامیه بستند گلی بر خاری

💡 آثار صنع بین که بتأثیر نامیه هر دم لطیفه ئی بوجود آید از عدم

💡 شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل نماند نامیه را از خزان گره در دل

💡 تصور حکما آن که می‌کنند پدید قوای نامیه در چوب خشگ نشو و نما

💡 آن نهالی که نشانند به نام کف او خاک بی‌تربیت نامیه آرد به برش

💡 بگیر جام ز ساقی‌ که چرخ مینایی ز فیض نامیه دارد به سر خمار امروز