قندیل دوسر

قندیل دوسر. [ ق ِ ل ِ دُ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

کنایه از آسمان است

💡 دل به آن حرفی که میگویم بنه قبر من بی گنبد و قندیل به

💡 زینسوی همه شمع و زانسو همه قندیل زین روی همه‌ گنج وزان رو همه چون مار

💡 ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم همچو قندیل ز طاق حرم آویخته ایم

💡 بر حالت تو رقت قندیل و سوز شمع جای شگفت نیست، نشانی ازین عزاست

💡 قندیل ازین دلیل که: زردست روشنست کو را حرارت از جگر ماتم شماست