قضیه ٔ جزئیه

💡 در مصراع اول بیت بالا «بیت» تنها جزئی از یک شعر است و به جای کل آن یعنی شعر به کار رفته‌است که به آن علاقهٔ جزئیه و در مصراع دوم کل کوه به جای جزئی از آن به کار رفته‌است که به آن علاقهٔ کلیه میگویند.

💡 در منطق ارسطویی، قضیه ٔ جزئیه به گزاره‌ای گفته می‌شود که حکم آن شامل تمام اعضای یک دسته نمی‌شود بلکه بخشی از آن‌ها را شامل می‌شود.

💡 برای اثبات صحت یک استدلال، منطق‌دانان ابتدا نوع قضیه ٔ جزئیه را مشخص کرده و سپس قواعد استنتاج را بر آن اعمال می‌کنند.

💡 اگر یک قضیه ٔ جزئیه در یک بحث فلسفی مطرح شود، باید دقت کرد که نباید از آن برای تعمیم دادن به کل مجموعه استفاده کرد.