دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] به قرینه بودن یک چیز بر مراد متکلم، نزد متشرعه «قرینه شرعی» گفته می شوذ.
قرینه شرعی، قرینه ای است که نزد متشرعه (اهل شرع) بر مراد جدی متکلم دلالت می کند و سبب می شود تا سخنان گوینده در معنای مجازی آن ظهور پیدا کند ( قرینه صارفه ) یا سبب تعین مشترک لفظی در یکی از معانی آن می گردد ( قرینه معینه )
مثال
برای مثال، اگر گفته شود: لباس نجس را با آب تطهیر کنید، به کمک قرینه شرعی فهمیده می شود که منظور از آب، آب طاهر است نه آب نجس، زیرا آب نجس در شرع، پاک کننده نیست.
