قر و غمزه

💡 گفتی که «اسیر کیست خسرو؟» از غمزه بپرس، من چه گویم؟

💡 از آن ساعت که تیر غمزه خوردم من از دست کمانداران ابرو

💡 غمزه شوخ او دلم بربود حذر اولی ز چشم فتّانش

💡 آن دختر با قر و غمزه و نگاه‌های مرموز و شیطنت‌آمیز خود، توجه تمام حاضران در آن مجلس بزرگ را به سمت خود جلب کرده بود.

💡 در متون کلاسیک ادبی، شاعر از قر و غمزه معشوق برای توصیف زیبایی‌های ظریف و شیطنت‌های شیرین او در میان جمع استفاده می‌کند.

💡 او با قر و غمزه و حرکات ظریف دست‌هایش، سعی داشت پیام مخفی خود را به دوست نزدیکش در میان شلوغی سالن مخابره کند.