فیل افکنی

فیل افکنی. [ اَ ک َ ] ( حامص مرکب ) پیل افکنی. ( فرهنگ فارسی معین ). عمل پیل افکن. دلیری. زورمندی. توانایی بسیار.

💡 یا به عفوم برآوری بر تخت یا به خشم اندر افکنی به چهم

💡 زهرم به قدح دهی که می نوش مکن در آتشم افکنی که هان جوش مکن

💡 نام وصل اندر زبانی افکنی تا دلم را در گمانی افکنی

💡 افکنی از دست گاه و گاه بر گیری ز راه می‌زنی که زخم کاری هرچه خواهی می‌کنی

💡 تاکی زخلق پرده به رو افکنی چو خضر مردن به از خجالت بسیار زیستن

💡 سر همی با ما گران داری چرا چون جنایت افکنی پیدا فکن