لغت نامه دهخدا
فرع خواران خاک. [ ف َ خوا / خا ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایت از آدمیان. ( از آنندراج ) ( برهان ). آنها که بهره خاک را میخورند. رجوع به فرع شود.
فرع خواران خاک. [ ف َ خوا / خا ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایت از آدمیان. ( از آنندراج ) ( برهان ). آنها که بهره خاک را میخورند. رجوع به فرع شود.
کنایت از آدمیان. آنها که بهره خاک را می خورند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 باده خواران عیب هم را پرده داری می کنند بزم می را رخنه ای چون دیده هشیار نیست
💡 و به گفته قرآن: ربا خواران روز قيامت بر نمى خيزند مگر مانند كسى كه شيطان آنانرا مس كرده باشد.(442)
💡 روزگار عاشقان و باده خواران آمده است ابر نالان گشته همچون سوگواران آمده است
💡 زینهار ای دل کزین زنهار خواران رخ بتاب زانک از زنهار خواران کس نخواهد زینهار
💡 خراباتست و می درجام و او معشوق می خواران اگر تو عاشق اوئی به عشق او بیا درکش
💡 دسته سوم كه با صورت بر روى زمين بطور وارونه كشيده مى شوند، ربا خواران مىباشند.