غده ٔ صنوبری

غده صنوبری. [ غ ُدْ دَ / دِ ی ِ ص َ ن َ / نُو ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) غده اپیفیز. این غده در کنار خلفی بطن سوم دماغ در روی قنات سیلویوس و روی تکمه های چهارگانه قرار گرفته است. در جوجه هائی که سن آنها 5 تا 6 هفته بوده این غده را برداشته، در کالبدگشایی دیده اند که غده تناسلی آنها خیلی بزرگتراز حد معمولی است و در روی سگ، خرگوش و گربه نیز همین آثار دیده شده است. بنابراین معلوم گردیده است که رابطه ای بین این غده و غده های تناسلی مخصوصاً بیضه ها وجود دارد و در کلینیک هم نزد بچه هائی که غده صنوبری آنها کوچک شده دیده شده است که اولاً قامت آنها بیش از حد سنشان نمو نموده و مسن تر جلوه می دهند و ثانیاً آلت تناسلی آنها بزرگ می شود و علائم جنسی فرعی مانند موهای صورت و زهار و غیره نیز چند سال قبل از این موقع ظاهر شده است یعنی بلوغ زودرس یافته اند. ( کالبدشناسی و فیزیولوژی دکتر نیک نفس چ دانشگاه ص 314 ).

غده اپیفیز این غده در کنار خلفی بطن سوم دماغ در روی قنات سیلویوس و روی تکمه های چهارگانه قرار گرفته است

غدۀ صنوبری
رجوع شود به:جسم صنوبری

💡 بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنه ای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری

💡 صنوبرست به قد آن نگار و طرفه بود صنوبری که‌ گل نسترن بود بر او

💡 او در هوای نعره «طوبی لهم » به تاب از شوق قامتش دل طوبی صنوبری

💡 بحمدالله از بتان مرا هست دلبری به طلعت فرشته‌ای به قامت صنوبری

💡 گیرم که رفته‌ایم از اینجا به گلشنی با هم نشسته‌ایم بشاخ صنوبری