لغت نامه دهخدا
عنایت الهیه. [ ع ِ ی َ ت ِ اِ لا هی ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عبارت ازعنایت سابقه بر وجود اشیاء است، که عین علم و عین لطف است. ( فرهنگ مصطلحات عرفاء از شرح قیصری ص 16 ).
عنایت الهیه. [ ع ِ ی َ ت ِ اِ لا هی ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عبارت ازعنایت سابقه بر وجود اشیاء است، که عین علم و عین لطف است. ( فرهنگ مصطلحات عرفاء از شرح قیصری ص 16 ).
عبارت از عنایت سابقه بر وجود اشیائ است که عین علم و عین لطف است
💡 بنظاره ی عنایت چه ثواب و چه گناهی بشماره ی ارادت چه عطا و چه عتابی
💡 گر، می کنی عنایت و زان باده می دهی پُر کن ز جام مصطفوی نی ز جام جم
💡 عنایت تو جهان را نصاب امکان داد وگرنه از چه قبل شد وجود را قابل؟
💡 زرّ دُرست و نیک عیارست شعر من وقت عنایت تو نماید عیار خویش
💡 عمریست که ما منتظر دولت وصلیم با من نظری کن ز سر لطف و عنایت