عمر غزنوی

عمر غزنوی. [ ع ُ م َ رِ غ َ ن َ ] ( اِخ )ملقب به سراج الدین. رجوع به ابوحفص ( عمر... ) شود.
عمر غزنوی. [ ع ُ م َ رِ غ َ ن َ ] ( اِخ ) ابن اسحاق بن احمد هندی غزنوی، مکنی به ابوحفص و ملقب به سراج الدین. وی فقیه و از بزرگان حنفیان بوده است. ( 704 - 773 هَ. ق ). او راست: 1- التوشیح، در شرح الهدایة. 2- زبدةالاحکام فی اختلاف الائمة. 3 - الشامل. 4- شرح بدیعالنظام. 5- شرح الزیادات. 6- شرح عقیدة الطحاوی. 7- شرح المغنی. 8- الغرة المنیفة فی ترجیح مذهب ابی حنیفة. 9- الفتاوی السراجیة. ( از الاعلام زرکلی چ 2 ج 5 ص 199 ). رجوع به مآخذ ذیل شود: الفوائد البهیة ص 148، الدرر الکامنة ج 3 ص 154، نزهةالخواطر ج 2 ص 95، مفتاح السعادة ج 2 ص 58 و کشف الظنون ص 1198 و سایر صفحات.

ابن اسحاق بن احمد هندی غزنوی مکنی به ابو حفص و ملقب به سراج الدین وی فقیه و از بزرگان حنفیان بوده است ( ۷٠۴ تا ۷۷۳ قمری )

💡 پیش از ورود سلجوقیان اغلب مناطق مرکزی جهان اسلام شامل ایران، عراق و مصر تحت امارت شیعیان بود، به‌طوری‌که در سال ۳۹۰ ه‍.ق/۱۰۰۰ م از قدرت‌های بزرگ جهان اسلام، فقط غزنویان اهل تسنن بودند. سلجوقیان که سنی‌مذهب بودند، برتری اهل سنت را در سرزمین‌هایی که تصرف می‌کردند، تثبیت نمودند.