علی قدسی

علی قدسی. [ ع َ ی ِ ق ُ ] ( اِخ ) ( علامه... ) ابن ایوب قدسی شافعی. ملقب به علاءالدین. او راست: اللباب فی تسلیة المصاب. ( از کشف الظنون حاجی خلیفه ج 2 ص 1542 ).
علی قدسی. [ع َ ی ِ ق ُ ] ( اِخ ) ابن حبیب اﷲبن محمدبن نوراﷲبن ابی اللطف شافعی قدسی. فقیه بود و افتاء شافعیه را در قدس بر عهده داشت. وی در سال 1144 هَ. ق. درگذشت. او را شرحهایی بر برخی از متون فقه شافعی است. و نیز رسائلی دارد. ( از معجم المؤلفین از سلک الدرر مرادی ).

ابن حبیب الله بن محمد بن نورالله بن ابی اللطف شافعی قدسی فقیه بود وافتائ شافعیه را در قدس بر عهده داشت وی در سال ۱۱۴۴ قمری درگذشت او را شرحهایی بر برخی از متون فقه شافعی است و نیز رسائلی دارد

💡 به کام خویش نشستی به بزم غم قدسی دگر مگر که مرا کام برنمی‌آید

💡 تجلّی کرد تا ظاهر شود حق ورنه در باطن ز بال قدسیان هم ساتر و هم سایبان دارد

💡 از خاکیان و صحبت ایشان دلم گرفت یک چند نیز هم‌نفس قدسیان شوم

💡 حدیثِ قدسی این معنی بیان کرد و بی یَسمع و بی یَبصَر عیان کرد

💡 گشتیم بسی در چمن طالع قدسی آن گل که نرویید در او مهر و وفا بود