علی روحانی

💡 آن صورت روحانی وان مشرق یزدانی وان یوسف کنعانی کز وی کف خود خستم

💡 به حق غنچه و گل‌های لعل روحانی که دام بلبل عقل‌ست در گلستانت

💡 لیک با این همه دوری به خیال تو مرا صحبتی هست که خواند خردش روحانی

💡 عقل را بهر تماشا گرد سروستان غیب همچو طاووسان روحانی خرامان داشتن

💡 تسبیح گفت همسر روحانیون عرش آغوش شوق بر بغل حور عین گشاد

💡 کاورد بهر تهنیت صحّت وزیر روحانیان عالم جانرا بمیهمان