علی اسعد

لغت نامه دهخدا

علی اسعد. [ ع َ ی ِ اَ ع َ ] ( اِخ ) حسینی، مکنّی به ابومحمد. متوفی در سال 588 هَ. ق. او راست: منهاج الصواب. ( از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون ص 1872 ).

فرهنگ فارسی

حسینی مکنی به ابومحمد متوفی در سال ۵۸۸ قمری اوراست: منهاج الصواب

جمله سازی با علی اسعد

💡 بوالفضل کز فضایل او ملک نام یافت اسعد که از سعادت او بخت‌ کام یافت

💡 در بغداد ميان اسعد پاشا كه از كار ميرزا محمد آگاهى داشت براى دفع دشمن به وىتوسل جست.

💡 میرزعلی خان که فکر پیوستن به آزادی خواهان تبریز بود به ملاقات امیر اسعد رفت.

💡 تبارک الله از این روز اسعد میمون که هست مولد شاه حجاز خسروطوس

💡 چون روز اسعد ازین چرخ دیر سال فرو رفت ز چرخ نالهٔ وا اسعداه زود برآمد

💡 سپهر فضل و کرم میر سعد دین اسعد که بر سپهر سر از فضل کردگار کشد