علت عقلی عدمی

[ویکی فقه] علّت دارای مفهوم عدمی، قابل درک به وسیله عقل را علت عقلی عدمی گویند.
علت عقلی عدمی، مقابل علت عقلی وجودی بوده و عبارت است از علتی در قیاس که مفهوم عدمی داشته و عقل آن را به استقلال درک می کند؛ همانند تعلیل بطلان طلاق مکره به عدم رضایت، زیرا نبود رضایت امری عدمی است که عقل آن را به طور مستقل به عنوان علت بطلان طلاق درک می کند.

💡 نیم عقلی داشت پاک از دست شد نیم جانی داشت مست مست شد