عقیده اصحاب الجنه

[ویکی فقه] عقیده اصحاب الجنه (قرآن). یکی از اصحاب الجنه (صاحبان باغ سوخته)، یه خداوند اعتقاد داشت؛ ولی بقیه افراد اعتقادی به خداوند نداشتند و به او شرک می ورزیدند. آنها پس از مشاهده باغ سوخته، به خداوند ایمان آوردند. اصحاب الجنه به عوامل مادی توجه داشتند؛ اما در برابر قدرت و مشیت خداوند در امور بی اعتقاد بودند:
یکی از صاحبان باغ سوخته به توحید اعتقاد داشت؛ اما مابقی آنان به خداوند شرک می ورزیدند: • «إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ کَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند». • «قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّکُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ؛ یکی از آنها که از همه عاقل تر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی گویید»؟!
← بیان آیات
صاحبان باغ سوخته پس از مشاهده نابودی باغ، به خداوند متعال ایمان آوردند و موحد شدند: • «إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ کَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند». • «فَطَافَ عَلَیْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّکَ وَهُمْ نَائِمُونَ؛ اما عذابی فراگیر ( شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد؛ درحالی که همه در خواب بودند». • «فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِیمِ؛ و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد»! • «قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا کُنَّا ظَالِمِینَ؛ گفتند: «منزه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!».
← دیدگاه تفسیر المیزان
اصحاب الجنه به عوامل مادی توجه داشتند؛ اما نسبت به قدرت و مشیت خداوند در امور بی اعتقاد بودند: • «إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ کَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند». • «وَلَا یَسْتَثْنُونَ؛ و هیچ از آن استثنا نکنند».
← مراد از «یَسْتَثْنُونَ»
...

💡 همچنین از حسین بن علی نقل شده‌است: «اگر مردم می‌دانستند عقیده بداء چه پاداشی دارد در گفتن آن کوتاهی نمی‌کردند».

💡 باور به نبرد نور و تاریکی اهورا و دیو، از همین زمان وارد پندار آن بخش از آریایی‌هایی شد، که بعدها ایرانی‌ها را تشکیل دادند و چنان‌که می‌دانیم این عقیده اساسی‌ترین پایهٔ دین ایرانی‌ها را تشکیل می‌دهد.

💡 ماتریالیسم بر این عقیده است که تنها چیزی که در جهان وجود دارد ماده و انرژی است و همه چیز از ماده درست شده است، هر فعلی احتیاج به انرژی دارد و هر پدیده‌ای از جمله آگاهی انسان، ناشی از برهمکنش ماده است. ماتریالیسم دیالکتیکی بین موجود و وجود تفاوتی قائل نمی‌شود و آن را به صورت حاق واقع صورت‌های گوناگون ماده توصیف می‌کند.