عشق عقلی
مترادفها
عشق منطقی، عشق اندیشمندانه
متضادها
عشق شهودی، عشق احساسی
لغت نامه دهخدا
عشق عقلی. [ ع ِ ق ِ ع َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح فلسفه ) عشقی است که مبداء آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست. ( فرهنگ علوم عقلی ).
فرهنگ فارسی
در اصطلاح فلاسفه عشقی است که مبدا آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست
جمله سازی با عشق عقلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فوادی مهجتی لبی مثالی نیتی حسی خیالی فکرتی عقلی اری مجموع ذاتی لک
💡 فیلسوفان بزرگ همیشه میان هیجانهای زودگذر عاطفی و عشق عقلی تمایز قائل شدهاند و آن را پیوندی مبتنی بر شناخت عمیق و درک حقیقت میدانند.
💡 عشق عقلی میتواند باعث شود که دو نفر در سختترین شرایط دشوار زندگی، با تکیه بر منطق و درک متقابل، در کنار یکدیگر باقی بمانند.
💡 در مکاتب مختلف فلسفی، عشق عقلی به عنوان مرحلهای فراتر از کششهای جسمانی شناخته میشود که در آن روح با هدایت عقل رشد میکند.