لغت نامه دهخدا
عشق عقلی. [ ع ِ ق ِ ع َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح فلسفه ) عشقی است که مبداء آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست. ( فرهنگ علوم عقلی ).
عشق عقلی
فرهنگ فارسی
در اصطلاح فلاسفه عشقی است که مبدا آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست
جمله سازی با عشق عقلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فوادی مهجتی لبی مثالی نیتی حسی خیالی فکرتی عقلی اری مجموع ذاتی لک
