طوق عنبرینه
لغت نامه دهخدا
طوق عنبرینه. [ طَ/ طُو ق ِ عَم ْ ب َ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طوق عنبر. کنایه از نودمیدگی خط خوبان. ( آنندراج ).
جمله سازی با طوق عنبرینه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زیور همان دو رشته مرجان کفایت است وز موی در کنار و برت عنبرینهای
💡 چون زلف عنبرین که بود زیب گردنش در شهر کس نشان ندهد عنبرینهای
💡 وگر زان خرمن گل بو نیابی چه سود عنبرینه و مشک و لادن
💡 جامی که بود سواد کلکش بر شاهد نظم عنبرینه
💡 گهی معجز از فرق او میگشود گهی عنبرینه ز بر مینمود
💡 زینسان که مشک زلف ترا سر نهاده است گردن کشی چراست به تو عنبرینه را
💡 در داستانهای قدیمی، ملکه با طوق عنبرینه بسیار زیبایی که از سنگهای قیمتی ساخته شده بود، بر گردن خود ظاهر شد و همه را خیره کرد.
💡 آن زیورآلات قدیمی که شامل یک طوق عنبرینه و جواهری درخشان بود، در موزههای ملی به عنوان میراث فرهنگی باستانی نگهداری میشود.
💡 شاعر با توصیف طوق عنبرینه بر گردن معشوق، سعی داشت شکوه و زیبایی بینظیر او را در میان دوستان و همنشینان خود به تصویر بکشد.