طسوجی بزرج سابور

[ویکی فقه] بُزُرْج سابور، طَسّوجی (ناحیه ای) قدیمی که آثارِ آن در ده فرسخی شمال بغداد در ساحل شرقی رود دجله، در منطقه سواد قرار دارد.
بُزُرْج سابور، طَسّوجی (ناحیه ای) قدیمی که آثارِ آن در ده فرسخی شمال بغداد در ساحل شرقی رود دجله، در منطقه سواد (یا دل ایرانشهر) قرار دارد.
← ابن خرداذبه
(۱) ابن خرداذبه، کتاب المسالک والممالک، چاپ دخویه، لیدن ۱۹۶۷. (۲) حمزة بن حسن حمزه اصفهانی، تاریخ سنی ملوک الارض والانبیاء علیهم الصلاة والسلام، بیروت (بی تا). (۳) قدامة بن جعفر، کتاب الخراج، چاپ دخویه، لیدن ۱۹۶۷. (۴) گی لسترنج، جغرافیای تاریخی سرزمین ها خلافت شرقی، ترجمه محمود عرفان، تهران ۱۳۶۴ ش. (۵) علی بن حسین مسعودی، کتاب التنبیه و الاشراف، چاپ دخویه، لیدن ۱۹۶۷. (۶) تئودور نولدکه، تاریخ ایرانیان و عربها در زمان ساسانیان، ترجمه عباس زریاب، تهران (تاریخ مقدمه ۱۳۵۸ ش). (۷) یاقوت حموی، معجم البلدان، چاپ فردیناند ووستنفلد، لایپزیگ ۱۸۶۶ـ۱۸۷۳، چاپ افست تهران ۱۹۶۵.

💡 بیضایی در پیشگفتارِ کتاب توضیح داده که اندیشهٔ همانندیِ داستانِ بنیادینِ هزارویک شب با داستانِ «پادشاهی ضحّاک» با خواندنِ دیباچهٔ علی‌اصغر حکمت بر هزارویک شبِ طسوجی در دههٔ ۱۳۴۰ در ذهنش پیدا شده بوده است.

💡 هر رُستاق عبارت است از چند طسوج بوده‌است و گرکان را طسوجی از رُستاق «ورّه» نوشته‌است. طسوج به مجموعه‌ای از چند روستا گفته می‌شده‌است و به دیگر سخن: هر چند روستا یک طسوج را تشکیل می‌داده‌است.