طبری مامطیری علی بن مهدی

[ویکی نور] ابوالحسن علی بن مهدی طبری مامطیری، متولد سال 280ق، است. او سنی مذهب و شافعی و به لحاظ اعتقادی نیز اشعری بوده است. در مورد اسمش که علی بن مهدی است یا علی بن محمد بن مهدی است، اختلاف است. او در سال 360ق، وفات کرده است.
از مشایخ او می توان به ابراهیم بن محمد بن عرفه، احمد بن محمد بن احمد، احمد بن هاشم، حسن بن علی بن حسن علوی، حسن بن محمد بن یحیی، عبدالله بن محمد، علی ابومحمد مزنی و... اشاره کرد.
افرادی مثل احمد بن محمد بن احمد، حسن بن محمد بن حسن بن حبیب مفسّر، حسین بن احمد اسدی طبری، عبدالله بن موسی بغدادی، عبدالواحد بن اسماعیل و... نیز از جمله شاگردان وی می باشند.
علی بن مهدی الطبری المامطیری، نزهة الأبصار و محاسن الآثار، تهران، المجمع العالمی للتقریب بین المذاهب الإسلامیة، مرکز التحقیقات و الدراسات العلمیة، المعاونیة الثقافیة، 1430ق، مقدمه محقق، ص16 - 31.

💡 در پایان رمضان سال ۳۳۱ هجری قمری، رکن‌الدوله حسن بویه بار دیگر از اصفهان به قزوین رفت و قصد کرد تا با استفاده از ضعف وشمگیر، ری را تسخیر نماید. وشمگیر که توان مقابله با بوییان را نداشت، دوباره به سمت طبرستان گریخت. چند تن از سردارانش به نام‌های «شیرمردی» و «کوری گیر بن سررزم» به لشکر بوییان پیوستند و حسن بویه با اعمال شکنجه از عمال وشمگیر مال طلب کرد. از این جمله افراد نام «ابوعلی کاتب»، «احمد بن محمد العمری»، «ابوعمرو زریزادی» و «ابوالحسن مامطیری» در تاریخ آمده‌است. همچنین گفته‌اند ابوالحسن مامطیری از خواجه‌های وشمگیر بود که خزانه‌دار وی نیز بود. او پس از شکنجه‌های فراوان تمام اموال خود را به بوییان داد ولی حاضر نشد هیچ چیزی از اموال وشمگیر را به آن‌ها بدهد.

💡 روش سیاسی شاه غازی رستم شیوه‌ای خشن و نظامی بود که — علی‌رغم توسعهٔ اقتصادی — نارضایتی نخبگان سیاسی را در پی داشت. خورشید مامطیری، از دانشمندان و شاعران دربار اسپهبد شاه غازی رستم، اشعاری به زبان طبری دارد. وی در این شعر، فضای فکری دوران شاه غازی و خشونت وی پس از نبرد با استندار رویان، کیکاووس، را انعکاس داده‌است: