شیخ عبدالحمید سائح

[ویکی فقه] شیخ عبدالحمید سائح، از علما و قضات انقلابی فلسطین در قرن چهاردهم هجری/ بیستم میلادی بود.
وی در ۱۹۰۷ در نایلس متولد شد و از دانشگاه الازهر فارغ التحصیل گردید. سپس به فلسطین بازگشت و به تدریس علوم دینی و قضاوت شرعی پرداخت.
فعالیت های سیاسی
او که بعداً به سمت دبیر کل مجلس اعلای اسلامی در فسلطین منصوب گردید با اشغال فلسطین از طرف صهیونیست ها به شدت مخالفت می ورزید و سرانجام از جانب حکومت اشغالگر اسرائیل از فلسطین اخراج گردید.شیخ عبدالحمید سائح در زمینه مسائل ملی فلسطین موضع بسیار جسورانه و برجسته ای داشت و به همین سبب در هفتاد سالگی به زندان افکنده شد. وی پیوسته برای جلب توجه اعراب و مسلمانان به مسئله فلسطین می کوشید و آثار او به نام های جایگاه قدس در اسلام (۱۹۶۹) و پس از آتش زدن مسجد الاقصی چه؟ (۱۹۷۰) از آثار برجسته در زمینه مسائل فلسطین و صهیونیسم است.

💡 سلطان عبدالحمید سال ۱۸۹۹ میلادی اشاره به مسئله ارمنی‌ها:

💡 در سال ۱۸۸۲ سپهسالار کلمار فون در گلتس از سوی سلطان عبدالحمید مأموریت یافت که ارتش و نیروی دریایی عثمانی را دارای سازمان منظمی سازد و افراد آن را آموزش دهد.

💡 عبدالحمید مدعی بود ثمرهٔ جنگ و اختلاف عثمانی با ایران و عثمانی با ایران برای انگلیس بوده است. وی معتقد بود اسلام و مسیحیت دو دیدگاه مختلف‌اند و وحدت و جمع آن‌ها در یک تمدن غیرممکن است.