سینه مال رفتن

سینه مال رفتن. [ ن َ / ن ِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) رفتن بمانندکبک با سینه. از کوهستانی سخت خمیده و از پشت رفتن. رفتن مرغی تیرخورده با سینه. ( یادداشت بخط مؤلف ).

رفتن بمانند کبک با سینه. از کوهستانی سخت خمیده و از پشت رفتن.

💡 وضع سحر مطالعهٔ عبرت‌ست و بس عالم‌ بهار دارد و من سینه خسته‌ام

💡 برون از سینه کش تکبیر خود را بخاک خویش زن اکسیر خود را

💡 دل افسردهام در سینه خون شد غم آشامانچه سازم؟ دلبری نیست

💡 بسی داغ فراقت در دلم بود مجدّد کرده ای بر سینه داغم

💡 در لوح سینه نقش غمت را نگاشتم از سوز عشق و راز محبت خبر شدم