لغت نامه دهخدا
سپنج کعبتین. [ س ِ پ َ ج ِ ک َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سی مهره نرد را گویند. ( ناظم الاطباء ).
سپنج کعبتین. [ س ِ پ َ ج ِ ک َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سی مهره نرد را گویند. ( ناظم الاطباء ).
سی مهره نرد را گویند
💡 هر لحظه بنفش کعبتین تقدیر ما را حرکت دهد بحال دیگر
💡 دو چشم تو که همی کعبتین غلطان است مقامرست، ولی معتکف به محراب ست
💡 یا کعبتین جانب خود باز مالمی یا خود بساط حاصل خود در نوردمی
💡 از پی دانگی چهار و سه زند از سر بر تن پنگان ز کعبتین هلیله
💡 بر خطا و جرم خود واقف شدند گرچه مات کعبتین شه بدند
💡 ترک این کعبتین شش سو کن خیز و آزاد شو ز پنج و چهار