سرفرازی دادن

سرفرازی دادن. [ س َ ف َ دَ ] ( مص مرکب ) بلندقدر ساختن. آبرو بخشیدن. مفتخر کردن:
کسی را کجا سرفرازی دهد
نخستین درش بی نیازی دهد.فردوسی.ترا زین سپس بی نیازی دهم
به مازندران سرفرازی دهم.فردوسی.که یزدان ترا بی نیازی دهد
بلند اختر و سرفرازی دهد.فردوسی.

بلند قدرساختن. آبرو بخشیدن. مفتخر کردن.

💡 سرفرازی حقّ درویشان بود آه و سوز و درد هم ز ایشان بود

💡 به خود خواهد او عشق بازی کند به ملک و ملک سرفرازی کند

💡 تا مرد به پاست، مجلس‌آرای بود از شمع فتاده سرفرازی مطلب

💡 بدم من نیز همچون تو نیازی نکردم با تو چندین سرفرازی