زود شعری

زودشعری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) بدیهه گویی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). برفور شعر گفتن. بدیهه گویی. بداهه سرایی. ( فرهنگ فارسی معین ): وآن اقبال که رودکی از آل سامان دید به بدیهه گفتن و زودشعری، کس ندیده است. ( چهارمقاله نظامی عروضی ).

برفور شعر گقتن بدیهه گویی بداهه سرایی.

💡 شیردیر شهریارین شعری الینده شمشیر، کیم، دئیر من بئله‌ بیر شیریله دعوایه‌ گلیم ؟

💡 خواند جامی پیش آن خورشید شعری وقت صبح ساخت گردون نظم پروین را به تیغ مهر حک

💡 در ادبیات فارسی از زند و اوستا و اشکال گوناگون کلمه به خاطر حفظ قافیه و اوزان شعری به بکار برده شده است.

💡 چنان یاقوت پیوسته بدرّ شاهوار اندر بیابد مخلص شعری به شعری بر شعار اندر (؟)

💡 گرچه خوشتر باشد آن شعری‌ که در تشبیب او هم حدیث عشق باشد هم حدیث زلف و خال

💡 پس از مرگش جایزه شعری به نام او بنیان گذاشته شد. در سال ۱۹۹۷ مجموعه «جمال ثریا» منتشر شد.