رشوت خواری

رشوت خواری. [ رِش ْ / رُش ْ وَ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) عمل رشوت خوار. صفت رشوت خوار. رشوه خوردن. پاره گرفتن. ( یادداشت مؤلف ).

عمل رشوت خوار. صفت رشوت خوار

💡 * ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز، چندین چه بَری خواری ازین رنجِ دراز!

💡 فکر کن یکدم و بر خاک به خواری مگذر که همه مغز زمین تشنه ز خون جگر است

💡 در صارم آن خواری صد سلسله مضمر در خامهٔ این یاری صد طایفه مدغم

💡 درگردن دلدار نیاویخته‌، دستم بشکست به صد خواری و در گردنم آویخت

💡 ببین رقیب، تفاوت میانه من و خویش که خواری‌ام سبب اعتبار خود کردی

💡 از خواری جهان رخ اقبال تازه دار بنگر ثبات رنگ گل اعتبار کو؟