رساله فی ملاقی الشبهه المحصوره

[ویکی فقه] رسالة فی ملاقی الشبهة المحصورة (محقق کرکی). رسالة فی ملاقی الشبهة المحصورة، رسالة فی ما تنجس بعضه و اشتبه موضع النجاسة در این کتاب کوچک یا به تعبیری مقاله، مسئله نجس شدن چیز معینی که مشخص نیست کدام قسمت آن نجس شده است مطرح شده است.
مؤلف حکم به پاک بودن آن شی را انتخاب نموده و آن را ظاهر مذهب دانسته است این کتاب به سبک فقه استدلالی نوشته شده و در آن نظریات علامه حلی (م ۷۲۶ ه ق) در منتهی المطلب و نهایة الاحکام بررسی شده است. مؤلف با استدلال به عمومات و اطلاقات در باب طهارت این نظر را انتخاب نموده است و از کسانی که این نظریه را انتخاب ننمایند اینگونه تعبیر نموده است: ما یخطر فی الاوهام علی خواطر من لم ترض نفسه بمعرفة طرق الاستدلال الفقهیة، فتراه یخبط خبط عشواء فی اللیلة الظلماء لا یتمیز عنده غث ما فی یدین من سمینه. در دو جا از الذریعة و با عبارت های یکسان از این کتاب نام برده شده و آقا بزرگ تهرانی به معرفی آن پرداخته است.
[ویکی فقه] رساله فی ملاقی الشبهه المحصوره (محقق کرکی). رسالة فی ملاقی الشبهة المحصورة، رسالة فی ما تنجس بعضه و اشتبه موضع النجاسة در این کتاب کوچک یا به تعبیری مقاله، مسئله نجس شدن چیز معینی که مشخص نیست کدام قسمت آن نجس شده است مطرح شده است.
مؤلف حکم به پاک بودن آن شی را انتخاب نموده و آن را ظاهر مذهب دانسته است این کتاب به سبک فقه استدلالی نوشته شده و در آن نظریات علامه حلی (م ۷۲۶ ه ق) در منتهی المطلب و نهایة الاحکام بررسی شده است. مؤلف با استدلال به عمومات و اطلاقات در باب طهارت این نظر را انتخاب نموده است و از کسانی که این نظریه را انتخاب ننمایند اینگونه تعبیر نموده است: ما یخطر فی الاوهام علی خواطر من لم ترض نفسه بمعرفة طرق الاستدلال الفقهیة، فتراه یخبط خبط عشواء فی اللیلة الظلماء لا یتمیز عنده غث ما فی یدین من سمینه. در دو جا از الذریعة و با عبارت های یکسان از این کتاب نام برده شده و آقا بزرگ تهرانی به معرفی آن پرداخته است.
نسخ کتاب
در این دو جا به نسخه های مربوط به سال های ۹۵۸ به خط مولی درویش محمد و مربوط به ۹۶۳ ه ق از کتابخانه آیة الله مجدد شیرازی و مربوط به ۹۵۲ ه ق در آخر ارشاد الاذهان علامه حلی به خط جلال الدین محمد بن قطب الدین احمد در کتابخانه شیخ محمد حسن بن محسن جواهری اشاره شده است. در کتاب مقدمه ای بر فقه شیعه، به نسخه های مربوط به دانشگاه شیراز و دانشگاه تهران اشاره شده است.

💡 اما تشابهى كه در طليعه سوره آل عمران مطرح است، وصف برخى از آيات قرآن و بدينمعناست كه برخى آيات قرآن داراى چند معناست كه بعضى از معانى آن سالم و بخىشبهه انگيز است و به عبارتى ديگر، باطل حق نماست؛ چون شبيه مراد متكلم است، ولىمراد متكلم نيست؛ چنانكه حضرت اميرالمومنين (عليه السلام ) درباره شبهه مى فرمايد:و انما سميت الشبهه شبهه الانها تشبه الحق.... (94)

💡 (( انما سميت الشبهه شبهه لانها تشبه الحق فاما اولياء الله فضياوهم فيها اليقين(خطبه 37).))