ر ـ ساخت

{S-structure} [زبان شناسی] سطحی نحوی در نظریۀ حاکمیت و مرجع گزینی که درونداد صورت آوایی و صورت منطقی قرار می گیرد

سطحی نحوی در نظریۀ حاکمیت و مرجع‏گزینی که درونداد صورت آوایی و صورت منطقی قرار می‌گیرد.

💡 ترسم که بدین رنج به امید نواخت نا یافته کام رفتنم باید ساخت

💡 در همین راستا محمد تقی قمی مجله‌ای با نام رسالة الإسلام را منتشر ساخت.

💡 گاهم کمند لطف ز گیسوی وصل ساخت گاهم کمان فیض ببازوی خویش کرد

💡 خود بگو جز کلک جادوی فسون سازت که ساخت بیت کزیک عنصرش باشد بنا یعنی زآب

💡 چو ساخت قد ترا حلقه عمر پا به رکاب اشاره ای است که بر در زن از جهان خراب