ذات نیرین

ذات نیرین. [ ت ُ ن َ ] ( ع ص مرکب ) ناقه ذات نیرین، ناقه کلانسال که در آن بقیه ای باشد. ( منتهی الارب ). ناقة ذات انیار. و ابن الاثیر در المرصع گوید:ذات نیرین، راه پهناور باشد. شاعر گوید:
و قد جاوزتها ذات نیرین سارق
محرمة فیها لوامع تخفق.( المرصع ).

💡 تا به گردون بر برخشند اختران تا به گیتی در بتابد نیرین

💡 کرده غروب و نموده روز جهان را سیاه کوکب فضلش که داشت شعشعه نیرین