ذات الستار
لغت نامه دهخدا
ذات الستار. [ تُس ْ س ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است و ابن اثیر در المرصع گوید: این نام در اشعار عرب بسیار یادشده است و آن راههای عقبه هاست به بر سوی حرم مکة.
جمله سازی با ذات الستار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و اگر مقصودش آمرزش و توبه است، بايد ذكر او التواب، الرحمن، الرحيم، الروف،العطوف، الصبور، الشكور، الغفور، الستار، الغفار، النفاح ذى الجود و السماح،المحسن، المجمل، المنعم، المفضل باشد.
💡 در متون عرفانی، ذات الستار به خداوند اشاره دارد که گناهان بندگان خود را میپوشاند و بر آنان رحمت میآورد.
💡 مومنان همواره به ذات الستار پناه میبرند و از او میخواهند که عیبهای آنها را از دید دیگران پنهان نگه دارد.
💡 ایمان به ذات الستار باعث میشود که انسان در برابر خطاهای خود همواره امیدوار به بخشش و مغفرت الهی باقی بماند.