دیرین اسیب شناسی

دیرین آسیب شناسی
{palaeopathology} [باستان شناسی] شناخت بیماری ها، ناخوشی ها، معلولیت ها، جراحت ها، مصدومیت ها، رژیم های غذایی و مانند اینها در جوامع باستانی ازطریق انجام آزمایش های علمی بر روی بقایای انسانی و جانوری

دیرین آسیب شناسی. دیرین آسیب شناسی ( palaeopathology ) دانش شناخت بیماری ها، ناخوشی ها، معلولیت ها، زخم خوردگی ها، مصدومیت ها، و رژیم های غذایی و مانند اینها در جوامع باستانی از طریق انجام آزمایش های علمی بر روی بقایای انسانی و جانوری است.
دیرین آسیب شناسان میزان رشد استخوان ها، رسوب گیری بقایا، اثرات ضربه ها بر بقایا، و میزان فرسایش بر آن ها را بررسی می کنند و به نتایجی می رسند. برای نمونه جمع آوری استخوان های باقی مانده از یک محوطه باستانی می تواند برای دیرین آسیب شناس روشن کند که اهالی ساکن آن محوطه در دوران باستان از چگونه جانورانی تغذیه می کردند.
هم چنین بررسی ساختار استخوان ها می تواند برای دیرین آسیب شناس روشن کند که انسان یا حیوان مربوط چه مقدار تغذیه داشته و آیا دچار سوءتغذیه بوده است یا نه.

💡 به حق صحبت دیرین که هیچ محرمِ راز به یارِ یک جهتِ حق گزارِ ما نرسد

💡 به دلشان هیچ ناجسته وفا و مهر بار اندر توگویی کینهٔ دیرین به دل دارند بار اندر

💡 اگر از لب تو بوسی بزدم مکن تُرُش رو که کش آشنای دیرین نکشد به شکّر آبی

💡 باستان‌شناسی یعنی دانش شناخت فرهنگ‌های ادوار گذشته انسان، بر اساس مطالعه اشیا و آثار دیرین و جز آن.

💡 بی‌آروارگان نخستین بار در سنگواره‌های اواخر دورهٔ کامبرین به‌دست آمدند. بی‌آروارگان تا میانه‌های دوران دیرین‌زیستی گروه موفقی بودند، ولی گوناگونی آن‌ها چنان زیاد نبود.

💡 نخستین اسکلت تی‌رکس در سال ۱۹۰۲ توسط بارنوم براون، از دیرین‌شناسان موزه تاریخ طبیعی آمریکا کشف شد.