دود برخاستن

دود برخاستن. [ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) برشدن دود. بلند شدن آن. آتش افروختن و بالا رفتن دود آن. ( از یادداشت مؤلف ).
- دود از سر کسی برخاستن؛ سخت در اطلاع بر غیر منتظری غمگین شدن. ( یادداشت مؤلف ).
- دود برخاستن از جایی؛ سخت بی آب و خشک و تشنه بودن آن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دود برآمدن و ترکیبات آن شود.

برشدن دود. بلند شدن آن.

💡 او است كه شب را پوشش براى شما كرد و خواب را مايه آسايش شما قرار داد و روز رابراى برخاستن و جنب و جوش مجدد شما قرار داد (47).

💡 استاد امام رَحِمَهُ اللّه گوید که شوق از جای برخاستن دل بود بدیدار محبوب و شوق بر قدر محبّت بود.

💡 و پس از آن، حمد خداى گويد دو سه نوبت و چون بر مى خيزد به ركعت سوم همان ذكرىرا كه در برخاستن از دومين سجود مى گفت نيز بگويد.

💡 باب يازدهم: در آداب مجالس از سلام و مصافحه ومعانقه و بوسيدن و آداب عطسه كردنوآداب نشستن و برخاستن و صحبت داشتن وامثال اينها

💡 کودک گفت: افتادن من سهل است. اگر بیفتم تنها باشم. اما تو گوش دار که اگر پای تو بلغزد همه مسلمانان که از پس تو درآیند بلغزند و برخاستن همه دشوار بود.