دست ارائی

( دست آرائی ) دست آرائی. [ دَ ] ( حامص مرکب ) عمل دست آرا. || با دست آراستن.

( دست آرائی ) عمل دست آرا یا با دست آراستن

💡 چو سر بر کشید و فرو برد پای زبر دست گشت و شدش دل ز جای

💡 آزرده است بس که دل از نقش آب و گل دست ار دهد که دست به یغما برآورم

💡 درگذشت از سر من آب ولی گر دهدم آشنایی مددی دستی و پایی بزنم

💡 من غرقه بحر عشقم و در تن من تا یک نفس است دست و پا خواهم زد

💡 هوس نمی‌برد از خلق ننگ‌‌عریانی تو هم بپوش دمی‌چند پیش‌وپس به دو دست

💡 طلب کردو به خویشش همنشین کرد بر او و دست او، صد آفرین کرد