دده مطبخی

دده مطبخی. [ دَ دَ / دِ م َ ب َ ] ( اِ مرکب ) دده مطبخی. کنیز که در آشپزخانه کار کند.

کنیزکی که در آشپز خانه کار کند

💡 ای دل به یاد دار برنج به شیر را چون مطبخی بساز منور ضمیر را

💡 بود چو حادثه ای این گرسنگی مهلک به نزد مطبخیان بر، پناه از این احداث

💡 من از جحیم نترسم از آن که بار خدای نه مطبخی است که در آتشم کباب کند

💡 مطبخی از کوی توست عرصه این روزگار مهر سپهر اندر او،‌ آمده نار و دخان

💡 در آن زمان که کند مطبخی طعام نثار بود که صوفی مسکین به خاطرش آید

💡 به مطبخی کشد این دم دگر ز صحبت شیخ چو نیست دعوتیان را چو او کسی مرتاض