دانشنامه امام حسین بر پایه قران حدیث و تاریخ

[ویکی نور] دانشنامه امام حسین(علیه السلام) بر پایه قرآن حدیث و تاریخ. دانشنامه امام حسین(ع) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، اثر محمد محمدی ری شهری، با همکاری سید محمود طباطبایی نژاد و سید روح الله سید طبایی، در موضوع بررسی ابعاد مختلف زندگانی، شخصیت، قیام و شهادت امام حسین(ع) و حوادث و آموزه های مرتبط با آن، با بهره گیری از قرآن، حدیث و تاریخ می باشد.
متن کتاب به زبان عربی بوده و همراه با ترجمه فارسی آن، به قلم شیوا و رسای عبدالهادی مسعودی، عرضه شده است.
کتاب با دو مقدمه با عناوین «پیشگفتار» و «درآمد» از نویسنده آغاز و مطالب در چهارده جلد، در پانزده بخش و 138 فصل تنظیم شده است.
مراحل جمع آوری، تحقیق و تدوین این دانشنامه، به طور خلاصه عبارتند از: جمع آوری ابتدایی؛ تنظیم؛ نقد؛ مصدریابی (تخریج) و انتخاب متون و تدوین نهایی.
در پیشگفتار، تاریخ زندگانی امام حسین(ع) به پنج دوره تقسیم و هریک مفصلا توضیح داده شده است.
درآمد، مقدمه مفصلی است که در آن، ویژگی های اثر حاضر و مراحل تحقیق و تدوین آن، به صورت مبسوط، تشریح شده است.

💡 دانشنامه روابط بین‌الملل و سیاست جهان، ژئوپلیتیک یا جغرافیای سیاسی را بررسی تأثیر عوامل جغرافیایی بر رفتار دولت‌ها می‌داند. این که چگونه موقعیت مکانی، اقلیم، منابع طبیعی، جمعیت و یک تکه زمینی که یک دولت روی آن قرار گرفته‌است، گزینه‌های سیاست خارجی دولت و جایگاه آن را در سلسله مراتب دولت‌ها تعیین می‌کند.

💡 او بیشتر به خاطر اثرش، دانشنامه جهان، که در باب علوم طبیعی شامل هواشناسی، کانی‌شناسی، گیاه‌شناسی و آناتومی به فارسی نگاشته مشهور است. رساله ای از وی دربارهٔ مواد غذایی در کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا موجود می‌باشد.

💡 دانشنامه بریتانیکا او را کسی می‌داند که عروسک‌گردانی را به‌عنوان یک هنر در شوروی جا انداخت. مجموعه عروسک‌های او، یکی از بزرگترین کلکسیون‌های عروسک در روسیه و در جهان است.

💡 در اواسط قرن هجدهم، گوجه فرنگی به‌طور گسترده در بریتانیا خورده می‌شد. در همین قرن دانشنامه بریتانیکا دربارهٔ این میوه چنین نوشت که از گوجه فرنگی به‌طور روزانه در سوپها و نیز به‌عنوان چاشنی استفاده می‌شود. در عصر ویکتوریا، میزان پرورش گوجه فرنگی در گلخانه به حد صنعتی رسید.

💡 این دانشنامه که فقط برای استفاده رسمی طبقه‌بندی شده‌است، به ترتیب در سال ۱۹۰۸ و ۱۹۱۵ و فقط در ده‌ها نسخه به صورت مخفیانه منتشر شده‌است. به همین ترتیب، هیچ آگاهی عمومی از وجود چنین اثری وجود نداشت. در نتیجه، در آگهی ترحیم لوریمر هیچ اشاره ای به دانشنامه نشده‌است. تنها زمانی که این اثر در سال ۱۹۵۵ از طبقه‌بندی خارج شد، به عنوان نویسنده شناخته شد.