خوشبوی فروش

خوشبوی فروش. [ خوَش ْ /خُش ْ ف ُ ] ( نف مرکب ) عطار. فروشنده عطر. فروشنده بوی خوش. ( یادداشت بخط مؤلف ). خوشبوفروش. بوفروش.

عطار فروشنده عطر

💡 پس آنگه جمله را بنشان و برگوی ز بهر خاطرم ای باد خوشبوی

💡 ز آلایش وجود خود فرو شوی ز هر گند نجس ای مرد خوشبوی

💡 نی اثر از گفت گوی او شنود کاین جهان را عطر او خوشبوی بود

💡 تواش دار خوشبوی وپاکیزه روی به خلد برین ساز ماوای اوی

💡 طیره از طرهٔ خوشبوی تو عطار ختن خجل از عارض نیکوی تو صورتگر چین

💡 فراوان بندگیها زین دعا گوی بدیشان عرضه دارای باد خوشبوی