خرقه سوزی

خرقه سوزی. [ خ ِ ق َ / ق ِ ] ( حامص مرکب ) عمل سوزاندن خرقه بوسیله صوفی از جهت کثرت وجد یا بجهت شکر. ( یادداشت بخط مؤلف ).

عمل سوزاندن خرقه بوسیله صوفی از جهت کثرت وجد یا بجهت شکر.

💡 در بحر غم از سیل سرشکم نبود غم کانرا که بود خرقه چه اندیشه ز باران

💡 جاذبه گردشگری این روستا خرقه،دشت کل، امامزاده داوود، پارک جنگلی و...

💡 خرقه گر در گرو باده کنم، منع مکن نیست چیزی دگرم، عالم درویشی هاست

💡 چندان بقاش باد که در صفه صفا گردون و خواجه خرقه نیلی بهم نهند

💡 علت ناموری و تخلص وی به مغربی را عده‌ای سفر او به مغرب و خرقه پوشیدن از دست یکی از منسوبین ابن عربی می‌دانند.

💡 چه وصله‌ها زده صحرا به چاک خرقه فقر ز بخیه کاری فرسنگ می‌نمایندت؟