خرابات پرور

خرابات پرور. [ خ َ پ َرْوَ ] ( ن مف مرکب ) آنکه پروده خرابات است، کنایه از آدم وارد به امور. ( یادداشت بخط مؤلف ):
من سالخورده پیر خرابات پرورم.حافظ.

💡 تا توبه ام از مذهب و از کیش ندادند در باز نکردند خرابات و حرم را

💡 فرمود: (از خرابات براى من آورده اند.) آنگاه از نظر من غايب شد و من اورا نديدم.

💡 در (انساب سمعانى ) و غيره است كه خرابات جزيره مغرب است از بحر محيط.

💡 با مریدان به سر کوی خرابات کشید با حریفان خرابات به مجلس بنشست

💡 رند بی پا و سر از کوی خرابات چه دید که جهان را به نظر سخت محقر دارد

💡 به خرابات و می و مصطبه ایمان آرم وز مناجات شب و صومعه بیزار شوم