خاکه اره
لغت نامه دهخدا
خاکه اره. [ ک ِ اَرْ رَ / رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نرمه های ریز چوب که پس از بریدن آن بدست می آید. نُشارَه. وُشارَه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
نرمه های ریز چوب که پس از بریدن آن بدست می آید.
جمله سازی با خاکه اره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کاربرد آن: کانسار Mn، از نظر ژیزمان آگرگات تودهای پسودوکریستالین - خاکهای - دانهای - رشته ای- شعاعی - قلوه ای- دندریتی - کنکرسیونی فراوان است و بیشتر در آلمان شرقی، انگلستان، مجارستان، روسیه، برزیل، هند و آفریقای جنوبی یافت میشود.
💡 نِن لا نَه، نون لا نَه، لا "دربن تنگه" گنج خاکه.
💡 خاکه (گلپایگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلپایگان در استان اصفهان ایران است.
💡 در بسیاری از صنایع کشاورزی، از خاکه اره به عنوان یک مادهی کمکی برای بهبود تهویه در محل نگهداری فضولات دامی و گرم نگه داشتن اصطبلها استفاده میشود.
💡 کارگران کارخانه برای جلوگیری از لغزش کف کارگاه و همچنین جذب روغنهای ریخته شده بر روی زمین، مقدار زیادی خاکه اره در تمام محیط پخش کردند.
💡 برای پر کردن فضاهای خالی در بستهبندیهای ظریف و جلوگیری از آسیب دیدن کالاهای شیشهای در طول حمل و نقل، از خاکه اره استفاده میکردند.