حور رومی

عبارت «حور رومی» در متون قدیمی فارسی به نوعی درخت اشاره دارد که صمغ آن خاصیتی شبیه کاه‌ربا دارد و در پزشکی سنتی از آن استفاده می‌شده است. برگ‌های این درخت را با سرکه مخلوط می‌کردند و برای درمان مصروع (نوعی بیماری عصبی یا صرع) به کار می‌بردند و اثر شفابخش آن مورد توجه بوده است. در منابع طب سنتی مانند «آنندراج» و «برهان قاطع» از این درخت به عنوان گیاهی مفید برای درمان بیماری‌ها یاد شده است. در کتاب «مفردات قانون» ابوعلی سینا نیز به نام‌های اکروس یا اکروفس برای این درخت اشاره شده است، که نشان‌دهنده شناخت علمی و دارویی آن در طب سنتی است. صمغ این درخت، که به کاه‌ربا شباهت دارد، احتمالاً برای درمان یا ترکیب با داروهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته است. استفاده از برگ‌ها و صمغ «حور رومی» نشان‌دهنده دانش گیاه‌درمانی و طب سنتی در دوران قدیم است و تأکید بر کاربرد عملی گیاهان دارویی دارد. این درخت در متون علمی و پزشکی به عنوان گیاهی با خاصیت درمانی شناخته شده و به طبقه‌بندی گیاهان دارویی اضافه شده است.