حدیث مستفیض ظنی

[ویکی فقه] حدیث مستفیض ظنی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به حدیث مستفیضی گفته می شود که مقرون به قرائن داخلی مفید علم نباشد.
چنانچه تعداد راویان یک حدیث بیش از سه، چهار و پنج نفر باشد به گونه ای که عرفاً و عادتاً در بعضی از اوقات با توجه به کثرت ناقلین تبانی بر دروغ ممتنع باشد ولی در مورد خاصی علم حاصل نشود به آن حدیث مستفیض ظنی گویند.با توجه به مطالب فوق می توان حدیث مستفیض قطعی را به حدیث متواتر و حدیث مستفیض ظنی را به خبر واحد ملحق کرد برای این که در مستفیض قطعی قطع حاصل شده ولی در ظنی قطع حاصل نشده است.
تعبیرات دیگر
از «حدیث مستفیض ظنی» به «روایت مستفیض ظنی»، «خبر مستفیض ظنی» و «مستفیض ظنی» تعبیر می شود.
مامقانی، مقباس الهدایه، ج۱، ص۱۳۲-۱۳۳.
۱. ↑ مامقانی، مقباس الهدایه، ج۱، ص۱۳۲-۱۳۳.
...

💡 متصف گردد باوصاف کمال مستفیض ازفیض انوار جلال

💡 از ابر دست همّت او، بحر مستفیض وز رشح جام فطرت او، عقل سرگران

💡 هر یکی گشته ز اسمی مستفیض فیض آن یک فیض دیگر را نقیض

💡 چه شودگر شود ز رحمت تو مستفیض این روان آلفته