حاجی بیگ حافظ قزوینی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر. اصلش از قزوین بود و در کاشان زندگی می کرد. وی شاعر و حافظ خوش صدای دوره ی شاه عباس و از معاصران وحشی و محتشم بود و غزل را نیکو می سرود.

💡 لهجهٔ قزوینی یکی از لهجه‌های زبان فارسی است که مردم شهر قزوین بدان تکلم می‌کنند.[۱][۲]

💡 نخستین تصنیف عارف قزوینی است که سال ۱۳۱۵ ه. ق در دستگاه شور ساخته شد.

💡 یکی از شاگردان وی صدرالدین قزوینی نام داشته که برخی آثار استادش را شرح نموده است.(ریاض الجنه زنوزی، ج۴، ص۵۵۳)

💡 غزلی با مطلع «دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم»، غزل شمارهٔ ۳۷۶ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

💡 حاج رحیم آقا قزوینی در زمان پادشاهی رضاشاه در سال ۱۳۰۷ خورشیدی در انتخابات دوره هفتم مجلس شورای ملی به نمایندگی تبریز انتخاب شد اما به مجلس نرفت.

💡 غزلی با مطلع «در همه دیر مغان نیست چو من شیدائی»، غزل شمارهٔ ۴۹۰ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.